واحد آید از طوس

آید ازطوس

اجرا:حاج مصطفی گراشی

نواساز:سعیدفرحی

شاعر:محمودموجی

آید ازطوس غریبانه نوای دگری/درگلو پیک غم آورده عزای دگری. بازطوفان بلا خیز خبر آورده/باغ غربت چه غریبانه ثمر آورده. موسم هجرت واندوه رضا آمده است/زین سبب شاه خراسان به نوا آمده است. که من از شهر مدینه زجفا دور شدم/وزستم ساکن درغربت و مهجور شدم. ازوطن وزحرم خویش جدا گردیدم/عازم طوس پراندوه وبلا گردیدم. یامحمد بنگر یک نظرای فخرجهان/که چه کردند به اولاد تو آن بی خبران. درصفر سینه ما غمزده بود از سفرت/موسم هجرت جانسوز تو بود وخبرت. سینه از رحلت جانسوز و فراقت خون بود/وزغمت و کون ومکان غمزده ومحزون بود. رفتی و غصه پیمان شکنان داشته ای/بیم تاراج خزان زآن چه که خود کاشته ای. غصه غارت بی و قفهمنبر بودت/ماتم فاطمه و محنت حیدر بودت. سوخت بعد از تو از آن آتش بیداد وستم/خانه فاطمه درغارت و فریاد و ستم. صورت نیلی زهرا سند آن محن است/بعد تو جایگه فاطمه بیت الحزن است. بعد تو فاطمه را قوم ستمگر کشتند/هم زبیداد وستم ساقی کوثر کشتند. امشب ای جد گرانمایه غمین جان وتن است/داغ اندوه دل غرق بخون حسن است. مجتبی یاد تو و داغ تو دلخونم کرد/غربت و بیکسی ات غمزده محزونم کرد. داستان توآن تشت لبالب ازخون/کرده تا روزجزا سینه ما را محزون. مجتبی همچو تو من نیز جگر سوخته ام/درتب وتاب غریبانه من افروخته ام. آتش افکنده به جان وتن من زهر ستم/یاوری نیست در این واقعه از اهل حرم. هرنفس شهر نبی غمزده یادم آید/دیده بر در شده ام بلکه جوادم آید. بارالها بحق صورت نیلی بتول کن عزاداری ما غمزدگان راتوقبول/فرج شمس فروزنده تو آسان گردان روشن از نور رخش عالم امکان گردان. موجی غمزده امید شفاعت دارد زین جهت از قلمش غصه وغم می بارد.

فصل هجران-متن نوحه و واحدهای بوشهری...